İLAHİ VARLIKLAR

KALI : BAŞLANGIÇ VE SON

“Size bu hikâyeyi en başından anlatmak istiyorum. Tüm hikâyelerin sebebi ‘O’dur.

İnsan zihni sınırın kendisidir; bu yüzden O’nu tarif etmek imkansızdır. Ama bu hikaye için ona bir isim ve şekil verdim: Kali 13. O, her şeyin sebebi, akışı ve sonudur.

Kali gözünü açtığında zamansızlık içinde her şey var oldu. Gözünü kapattığında ise geriye sadece uzayın merkezinde, beyaz, pürüzsüz mermerden bir yumurta kaldı. Her şey onun etrafında dönerken, o sonsuzluğun ortasında hareketsiz durur.

Bizler ise evrenin büyüklüğünden korkan ‘uzay kabukluları’ gibiyiz; kendi küçük kabuklarımıza sığınıp dışarıyı izliyoruz.”

BAŞDENETÇİ: Uyanan İlk Bilinç

Yumurta artık hazırdı ve ona ilk şahitlik eden, yaratılışın gelişimini takip etmekle görevli olan ilk bilinç uyandı: Başdenetçi.

O, Kali’den sonra var olan ilk zihindir. Karanlığın ortasında bir ışık gibi yükseldi. Görünmeyen, dokunulamayan ama her an hissedilen… Bir arada durmak için bedene ihtiyacı yoktur; ne maddedir ne de ruh. O, her ikisinin de ötesinde, boşlukta dolaşan saf bilgidir.

Başdenetçi, Kali gibi yoktan var etmez; ancak Kali’nin yarattığı her şey ona itaat eder. Düşünmesi, yapması için yeterlidir. Ancak bu devasa düzeni kurmak için yardıma ihtiyacı vardı.

ÜÇ BİLGE: DÜZENİN MİMARLARI

Başdenetçi’nin çağrısı üzerine, kendi zaman dilimlerinden gelerek hiçliğin ortasında belirdiler. Onlar, tek bir zihnin üç ayrı yansıması olan astral bedenlerdi. Başları ışıktan, varlıkları ise bilgiden oluşuyordu.

Bilgeleri sınırsız olsa da, ne yapmaları gerektiğini bilmiyorlardı. Bu bilinmezlikten doğan ilk soruları (“Ne yapmamız gerektiğini bilmiyoruz”), evrenin düzenindeki ilk gürültüyü ve Hiyerarşi‘yi yarattı: “Bilen bilmeyenden üstündür.”

Görevleri: Başdenetçi’nin emriyle Kali Şehri’ni tamamlamak. Şimdiden sona kadar tüm gelişmeleri takip etmek, olan bitene izin vermek ve yaratılışın bilgisini saklamak. Onlar, Toplayıcılar, Denetçiler ve Melekler uyanmadan önceki son hazırlığı yapan düzenin ilk hizmetkarlarıdır.

KALİ ŞEHRİ: BİLGİNİN MERKEZİ

Başdenetçi ve Üç Bilge tarafından kurulan bu şehir, varoluşun ilk somut mekanıdır ve iki ayrı dünyadan oluşur:

Yer Altı (Hafıza): Gözlerden uzak, derinlerde Denetçilerin özel odaları ve evrenin tüm bilgisinin saklandığı sonsuz kütüphaneler bulunur. Yer Üstü (Akış): Toplanma alanları ve toplanan bilgilerin teslim edildiği o heybetli “Merkez Bina” buradadır.

Görünüm: Şehir, yaratılışın ikili doğasını yansıtır. Yukarıdan bakıldığında, dış kapılara uzanan enerji yollarıyla devasa, kozmik bir mikroçipi andırır. Ancak içeriden bakıldığında, geniş yollarla birbirine bağlanmış, yüksek sarı duvarlarla çevrelenmiş, yaşamın kaynağı olan o kutsal yumurtayı simgeler.

DENETÇİLER: BİLGİYE AÇ GEZGİNLER

Başdenetçi’nin emriyle uzaya dağılan bu varlıklar, Toplayıcıların aksine sabit değildir. Görevleri, yaşam olan gezegenleri bulmak ve veri toplamaktır.

Fiziksel Görünüm (Mimik): Bedenleri sabit değildir; izledikleri gezegendeki baskın canlı formuna bürünürler (bir insansı, bir hayvan veya bir bitki gibi). Ancak onları ele veren tek ortak noktaları vardır: Kara deliği andıran, simsiyah gözleri.

Görev Döngüsü:

Gözlem: Her biri 4 gezegenden sorumludur. En fazla 2.000 yıl boyunca en ufak detayı (yaprağın düşüş yönünü, güneşin ısısını) gözleriyle vakumlar gibi kaydederler.
Aktarım: Görev bitince Kali Şehri’ne döner ve biriken bilgiyi Toplayıcılara aktarırlar.
Uyku: Döngü tamamlanınca odalarına çekilir ve 300 yıl sürecek derin bir dinlenmeye geçerler.

TOPLAYICILAR: ŞEHRİN GÖZLERİ

Yaratılışın “birden üçe, üçten milyonlara” geçtiği o büyük patlamayla uyandılar. Başdenetçi’nin zihinlerinde yankılanan sesiyle varoluş amaçlarını öğrendiler.

Onlar sorgulamayan, kendi fikirleri olmayan ancak son derece zeki ve dikkatli varlıklardır. Kali Şehri’nin sonsuz enerjisiyle beslendikleri için yemek yemeye veya uyumaya ihtiyaç duymazlar.

Yetenekleri: Gördükleri ve duydukları hiçbir şeyi unutmamak. Görevleri: Şehrin içinde sabit kalarak, sonsuz bir dikkatle veri toplamak ve sistemin devamlılığını sağlamak. Onlar özgür değildir, onlar şehrin bir parçasıdır.

ANAHARİ: DÜZENİ BOZAN İLK ZİHİN

O, Kali Şehri’nde diğer milyonlarca Denetçi ile birlikte uyandı ama onlardan biri değildi. Zihni sessizliği reddetti, bedeni hareketsizliğe başkaldırdı.

Görünüm:

İki metreyi aşan boyu ve güçlü bir yapısı vardır.
Derisi başlangıçta gökkuşağı gibi akışkanken, şimdi vücudunu saran siyah bir zırha/kıyafete ve başını örten bir pelerine dönüşmüştür.
Gözler: Derinliği olmayan, simsiyah, bilgiye aç “kara delikler”.
Kanatlar: Şehirden atıldığında sırtında beliren, beş metreyi aşan görkemli siyah kanatlar.

Envanter:

Gümüş Kitap: Kapağı suya dönüşen, sahibinin düşüncelerini saklayan ve ona rehberlik eden gizemli bir nesne.

MELEKLER

ŞEYTAN

Şeytan’nın insan önünde eğilmeyi reddetmesi, insanlık tarihindeki en büyük ve en güçlü kurgusal anlatılardan biri. Dinlerde, mitolojilerde ve fantastik edebiyatta defalarca işlenmiş, ama her seferinde farklı yorumlarla yeniden doğmuş bir hikâye.

MİKAİL

Azazil, cennetten ayrıldığında Mikail onun yerine baş melek oldu. Mikail yalnızca fiziksel gücüyle değil, ruhani ve kozmik boyutlarda sahip olduğu yeteneklerle cennetteki düzeni yeniden inşa etti. Ancak Mikail’in görevi de sadece cenneti düzenlemekle sınırlı olmadı. Azazil’in ardından dünyaya gönderildi

İSRAFİL

melekler, tanrılar, şeytanlar ve insanlar arasındaki büyük savaşta kendi yolunu çizen bir figür. O ne tamamen iyi, ne de tamamen kötü—ama kesinlikle tehlikeli ve etkileyici bir karakter.

CEBRAİL

Yalnızca elçiye haber getirmedi, İnsanlara yasak Meyveyi o yedirdi. Şimdi Şeytan, insanların yapmasını istediği şeyi ona söylüyor , Cebrail insanlara söylüyor.

İnsan ondan istenen iyilikleri yapmakta oldukça isteksiz ama kendi çıkarları için harekete geçmekte asla tereddüt etmiyor.